Հայերեն

Միրզա Ջալիլ. «Ախունդը եւ քահանայի քարոզը»

31.01.2015 | 10:23

Միրզա Ջալիլը գրել է. «Երեւանի նահանգը ունի մեկ գյուղ, որը կոչվում է Սամանլիկ »: Գյուղի բնակչության կեսը հայերնեն, իսկ կեսը մահմեդականներ:

Մի անգամ ես ձիու վրա գնացի գյուղի վարձատուի Ռահիմ Բեկի մոտ: Ամառ էր: Ես նստած ձիու վրա տեսա, որ բոլոր տների բակերը ցածրեն պատերից

Բակերից մեկում մի հայուհի կերակրում էր հավերին: իսկ մյուս բակում մի մահմետական կին լվանում էր ամանները: Մյուս բակում մի հայ տղա ծարի ստվերում կարդում էր գիրք, իսկ հարևան բակում մի 12-13-ամյա տղա, կատվի պոչըժին կապումեր պարանը, նա վազումեր ամբողջ բակում, իսկ նրա հևտեվիզ նվ- նվելով խեղջ կատուն:

Բակերից մեկում ծարի տտակ ճաշում էին մի քանի հօգի հայեր: Քահանան, կանգնած ու բարձրացնելով իր աջ ձեռքը, ասումեր: ուզումէի անցնել ու գնալ սակայն լսելով թե ինչ է նա ասում ձին կանգնացրեցի: Քահանան բարձրաձայն
ասաց. Հայրենիք,հայրենիք, հայրենիք: Ես հասկացա հայեր էն լեզուն և կանգնեցի մի քիչ և լսեցի թե նա ինչ է ասում: Գնալով արաջ, փողոցի խաչմերուկում պատի
ստվերում նստած էն չորս մուսուլմաններ: Նրանցից մմեկը՝ Ախունդ Մոլլա Գուրանգուլին, գուրբան Ալիևը: Ես նրան ջանաչում էի վաղուց, նա ծակումով Իրանիցեր: Նրա ձեռքում գիրք կար, նա կարդումեր այտ գիրքը, իսկ գյուղացիները ուշադրությամբ լսում էին:

Քահանան բարձրաձայն խոսումեր և ասումեր այս խոսքերը. « հայ ազգթ աշխարհում ունի երեք սիրած սերունդ- « հայրենիքը »,« ժողովուրդ »եւ« Լեզու» եւ քանի դեռ մենք կարող ենք զոհվել այս սերունդի համար, մենք չենք վախենում օսմանյան զինվորներից եւ քրդերից, ոչ էլ ռուսներից եւ ոչ ոք չի կարող առաջացնել հայ ժողովրդին »:Քահանայի խոսքերից հետո լսվեց Գուրբանգուլիի ձայնը: Մոլլան կարդում եր այս խոսկերը՝ «Եթե որեւէ մեկը տեսնում է երազում արյունառություն, նույն մարդը երբեք չի հիվանդանա եւ չի տեսնի, վիշտ»:
Քահանա
Քահանան շարունակեց. «Օ, իմ եղբայր հայեր: Աշխարհի արաջին օրերից միջ այսօր, հայկական ցեղերը ենթարկվել էն վախի ու կողոպուտի տարբեր ազգերի կողմից, ինչպես մրճուն ցլվլ ենք ամբողջ աշխարհով մեկ: Հայերը ապրել են ուժեղ ազգերի բռունցքի տակ: Սրա հետ միասին հայը մահկանացու հոգեվարքի ասում էր. «Հայրենիք, հայրենիք, հայրենիք, ազգ»: Օ, իմ եղբայրներ, քանի դեռ մենք պատրաստ ենք զոհաբերվել հանուն ազգի, լեզվի և այրենիքի համար, նույնիսկ եթե բոլոր աշխարհի ցեղերը միավորվեն մեզ դեմ, մենք կարող ենք դիմադրել նրանց,պահպանել մեր լեզուն: Կեցցե՜ հայ ազգը, զոհաբերելով իրենց հանուն հայրենիքի »:

Մոլլա Գուրբանգուլին ասում էր իր գյուղացիներին՝ « Չի կարելի ծառի տակ ջրի մոտը կեղտոտել, սատանան ու ջինը կվնասի մարդուն: Չիկարելի նաև Երեքշաբթի, Շաբաթ այցելել գերեզմանոց, այս օրերին ջիները հավաքվում էն այնտեղ, այտ օրերը նրանց տոնական օրն է:

Եթե որեւէ մեկը նման խնդիր ունենա, թող գա ինձ մոտ, ես նրան գրեմ աղոթք »:

 

“KarabakhİNFO.com”

 

 

31.01.2015 10:23

Գրեք մեկնաբանություն

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*