Հայերեն

«Փայտը քաշվելուց զինվորը գլխի մաշկը կոտրվում էր»

10.01.2013 | 12:08

1357641884_mg_0361 (1)Պատերազմը հիշվում էր  ոչ միայն կորուստներով: Պատերազմից հետո, ստեղծվում են մի շարք ստեղծագործություններ:  Բայրամ Ալիողլու ստեղծաց աշխատանքները վկա է այդ պատերազմին:   Նկարիչ  արվեստագետի հետ  մեր զրույցում  պարզվեց, որ նա այդ օրերի իրադարձությունների ականատեսն է: Գեղարվեստի ակադեմիա ավարտած նկարիչը  համար դժվար է վերադառնալ այդ օրերին: 

 Մեր առաջին հարծը.

 -Բարոն  Ալիողլու,նկարչությանըհետաքրքրությունը  Ձեզ մոտ որ՞տեղից  է:Դա մանկության երազանքն էթե,պատերազմի ժամանակները ստիբե՞ց Ձեզ:

– Ես երեխա ժամանակներիզ  սիրել եմ նկարչությունը: Իմ ծնողները ինձ աջակցել են այս արվեստի:  Այդ հետաքրքրությունը բերել է ինձ Ազիմ Ազիմզադեյի անվան  արվեստի դպրոցը, հետո սկսեց պատերազմը:

1991 – ին որպես կամավոր գնացի պատերազմ: 1996 թ.  Պատերազմից  հետո ընդունվել եմ Պետական ​​Գեղարվեստի Ակադեմիայի, ներկարարական բաժին: Յուրաքանչյուր նկարիչը նկարում է  մարտական դաշտում իր տեսածները, պատերազմի  ​​տեսարանները… Ես ել որպես ներկա այդ օրերին նկարում եմ մեր ժողովուրդի պատմության այդ դժվարին էջերը:

-Հավանաբարձեր աչքերը առաջ թալանած  հողըմեր երկրի ոչնչացումը ազդեցություն է ունեցել նկարչական ստեղծագործությունում:

– Պատկերացրեք, որ  Ձեր թողած տունը, այգիները եւ ամըն ինչը ինչ – որ մեկը գալիս ու թալանում է, և դու նրան ոչ-ինչ չես կարող  անում: Հայերը   մեր հողում այս բոլորը անում էն, դու ել ուզում ես ինչ – որ բան անել, բայց դու չունես ոչ մի ուժ.  Մեր տները մեր աչքերի առջեւ, կրակի մեջ վարվում էին,  մի մարդը, օրինակ ես այդ պահին ինչ զգացում կապրեի, պատկերացնու՞մ էք:  

– Պատերազմի ամեն  պահը մահ է: Գուցե՞ դուք ել  հեռու չեք մնացել այդ պահից: 

 1357719457_1_bayram2– Պատերազմում շատ  ընկերներ եմ  կորցրել:  Մի կրվի ժամանակ 17 մարդ  զոհվեց , նրանցից մեկը կարող էր ես լինեի: Մենք նայում էինք աչքերով մահվան:  Կրվից առաջ նկարվում  էինք մեր կերեզմանի քարի համար :

– Ինչ եք կարծում եթե պատերազմը նորիցկսկսվիոր մենք պարզապես  կարող են՞ք կրկնենք հայերի առածները: 

–     Ոչ, մենք  չենք  կարող այդպիսի անել, որ նրանք անել են մեր մարդկանց վերաբերյալ: Բայց պատերազմը ունի  այնպիսի որոշակի կանոններ, որը քեզ ստիպում է անելու: Եթե դու չսպանես, քեզ կսպանեն: Կարծում եմ, որ մենք պետք է վերաբերվենք թշնամուն, որպես թշնամի:  Մի օր կկա, մենք դորս կհանենք այդ ավազակները մեր հարազատ հողերից:

– Դուք  տեսե՞լ եք այնպիսի  տեսարան, պահ, որին ցանկանում եք գույների լեզվով տալ, բայց չեք կարողանում:

 1357641925_mg_0360– Շատ- շատ է եղել:  Հրթիռների ձայնից և վախից տեսել եմ  մի  Ճիու հորթ է մոր գրկում, միեւնույն ժամանակ,  ճիու աչքերից թափվում էր ջուր… Լաց էր լինում անասունը: Կենդանիների արձագանքը  տեսել եմ պատերազմին, այն չի  կարող ոչ մի նկարիչ  փոխանցի թխթերի վրա : Ինձ համար ել դժվար է:

– Իմ կարծիքով,  մենք այնպիսի  բարոյական արժեքներ ունենք, որ նրանք թույլ չեն տալիս  վերաբերվենք նրանց, հայերին, նմանվենք նրանց:  Ին՞չ եք կարծում դուք որպես կամավոր, պատերազմի բոլոր դժվարությունները տեսած ադրբեջանցի:

-Ես վկա եմ  մի պահին:  Մի հայ կին  գերի էր ընկել մեզ : Հղի էր: Մենք   նրան սահմանից ուղարկեցինք նրան հայերի  կողմ, ասացինք  նրան, որ, գնա, ինչ տեսել էս ասա , որ ադրբեջանցիները խոշտանգումներ չեն արել քեզ,  բայց տեսեք  ինչ արեցին հայերը  Խոջալիում: Իմ ռազմական ընկերը պատմում եր. …Հայերը   մեր տարածքից հեռանալուց   մի անգամ րացիայով մեզ հայտնեցին , որ մենք գնում ենք, բայց ձեզ համար մի  «սյուրպրիզ»  թողնում և գնում:  Հայտնաբերվեց,  որ  նրանց  ձեռքում գտնվող   մեր զինվորներից մեկին կապել են կաղնու ծառին,  ծառի նեղ մարմինն ել  ճյուղերին,  նրա վիզից մինջև գլուխը կտրված:  Ծառը կոպում է նրա վիզը: Փայտը  քաշվելուց զինվորը  գլխի  մաշկը  կոտրվում էր: Մեր զինվորները  ստիպվաց եղան  կրակել այս զինվորին, այդ պատճարով, որ նա ել ավելի չդուժվի: Պատկերացրեք, որ հայերը մեց ինչ են բերել: Ես ոչ մի կերպ չեմ կարողանա մոռանալ այդ օրերը:  Ընդհանուր առմամբ,  Լեռնային Ղարաբաղում պատերազմի ժամանակ  շատ ընկերներ  կորցրեցինք:  Շատ բան կորցրեցինք:

 

– Արդյոք դուք շարունակու՞մ եք  աշխատել  Ղարաբաղյան պատերազմի թեմաներով նկարչական գործունըությունում:  

– Այո. Իրականում, ես մի անգամ աշխատել եմ այս թեմայով , հիմա կրկին վերադարձել եմ նրան: Իմ նոր աշխատանքի անունը ” Մուրովին ուղված  ճանապարհը»ն է:  Սա լինելու է գեղարվեստական ​​ մի գործ:

 Զրույցը վարեցին,

 Զոհրապ Իսմայիլ

  Նաիբա Կուրբանովա

 

KarabakhINFO.com 

10.01.2013 12:08

Գրեք մեկնաբանություն

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*