Türkçe

Oğluma” türkdür “söyleyip bakmadıkları için çocuk hastalıktan öldü”

10.01.2015 | 14:38

10850418_770573286348987_1933089051_nGünümüzde Azerbaycan’da binlerce Ermeni’nin yaşamasına rağmen, Ermenistan’da bir kişi bile olsun Azerbaycanlı yoktur. Buna sebep ise Ermenilerin Azerilere karşı toplu tehciri olmuştur. Sınırdışı acısı yaşamış diğer muhatabımız Kasımlı Mireyyup Abdullah oğludur. O, 1963 yılında Vedi ilinin Halise köyünde doğdu. Ortaokulu de bu köyde bitirdi. Devamını kendisi konuşacak:

 

 

– Köyün nüfusunun yaklaşık 80 faizini Azeriler oluşturuyordu. Ermeni komşularımız da vardı. Münasibetimiz çok iyiydi. Doğru, arabir hoşnutsuzluk olurdu, ama bu, o kadar da açık şekilde dikkate alınmıyordu.

 

 

Mesleği hukukçu olsam da, 1981-87 yıllarında “Sovyet Ermenistanı” gazetesinde gazeteci olarak çalıştım. 20 bin tirajla çıkan gazete Azerbaycanlılar için öngörülmüştü, editör kadrosunda Ermeniler çoğunluktu.

 

 

Sorun başlanması konusunda da büyük ihtimalle işteyken haberdar oldunuz ve buna tepkiniz ne oldu?

 
Hayır. Daha 1987 yılında Yalta’da sanatoryumda dinlenmek için işten belge aldım. Orada tatil yaparken Karabağ’dan olan bir kadın vardı, Karabağ’da bölge komitesinde Sekreter çalışıyordu. İlk kez o bana dedi ki, Karabağ’ın Ermenistan’la birleştirilmesi ile ilgili orada imzatoplama kampanyası yapılmıştır. Ben buna inanmadım ve eve döndükten onra Bakü’ye çağrı yapıp bu bilginin doğru olup olmadığını sordum. Amcamın oğlu dedi ki, boş şeydir önem vermeyin. Meğer, gerçekten 120 binlik imza toplamışlardı artık. O zamandan başlayarak durum o derecede değişti ki, hatta ekmek almaya bile çekinerek gidiyorduk. O dönemde benim konut teminat növbem gelmişti. Bu nedenle yeni yapılan binada bana konut verilmesi ile ilgili belgeler sunuldu. Neşriyatta bunu öğrenince oturum çağırdılar, belgelerimi alıp yırttılar. Dediler Türk’e ev vermek yok, evini elinden almak lazım. Bize Türk diyorlardı.

 

 

“Türk düşman, onları nerede gördünüz öldürün”

 

 

– Yani artık size karşı tutum değişmişdır?

 

 

– Her dakika, her an öldüre bilirlerdi bizi. Hepsi o ruhta idi. Ben yurtta kalan tek Azerbaycanlı için eve sık sık gelmeye başlamıştım. Eğer bilselerdi tabii ki, anında öldürürlerdi beni. Bir kez eve geldiğimde otobüsdeki Ermeniler gülerek dediler ki, bir tane türk olsaydı otobüsten yere atıp gülseydik. Ben inanmıyorum ki, herhangi Azerbaycanlı bu kadar basit intikam hissile yaşasın. O kadar agresif idiler ki, ben bu karakteri Azerbaycanlılara hiç yakıştırmıyorum da

10574844_770573273015655_749406613_o

 

 

Bir gün ilaç almak için eczaneye gitmiştim, eczacı ilacı bana gösterdi, dedi: “Bak var, ama vermiyorum”. Aynı arada azyaşlı oğlumu hastaneye götürdüm, “türkdür” söyleyip bakmadıkları için çocuk hastalıktan öldü. Bir akrabamızın da kızının kafasına kasten iğne vurup sakat ettiler. Sonra da kendileri de itiraf ettiler ki, bilerek yaptık ve ne kadar ki, buradasınız sonunuz böyle olacak. Zaman geçtikçe orada kalmak imkansızdı. Bir kez ise birlikte çalıştığım Ermeni (ki bana konut verileceğini bilip belgeleri yırtmıştı M K) ile tartışmamız çıktı, dedi ki, ben yalnız çocuklarıma değil, torunlarıma, onların da evlatlarına yazılı olarak koyacağım türk sizin düşmanınızdır, onları nerede gördünüz öldürün.

 

 

“Ermenileri yaptıkları haksızlıklarla anıyoruz”

 

 

– Karabağ’dan göçen Ermeniler için arabalar organize edilmişti, onların eşyalarını almaları için Azerbaycan tarafı her türlü imkan yaratmıştı. Ama …

 

 

– Siz ne söylüyorsunuz? Canımızı sağ salim kurtardığımız göre, şükür ediyorduk. Göç arabası görünce “türk” deyip bizi kurşuna tutuyorlardı. Çok güçlükle 1988 yılının Kasım ayında geceyken evimizi terk ettik. Bizden önce ise komşu Şirazlı kendinin cemaatini bir gecede evlerinden zorla çıkardılar. Cemaat Türkiye sınırında 2 aydan fazla yaşadı. Çölün düzlüğünde ne kadar insan öldü, kaç çocuk doğdu. Korkunç manzara idi.

 

 

 

– Eski Ermeni komşularınızla ilişkiniz var mı?

 

 

– Hayır. Ama bir kez Moskova’da iken orada komşumuzu gördüm. Tabii ki, milliyeti ne olur olsun uzun yıllar bir arada yaşadığımız insanı gördüğüme göre çok müteessir oldum. Doğma topraklarımızı özlüyorum, Ermenileri ise bize yaptıkları haksızlıkları ile anıyoruz.

 

 

 

 

Naibe Kurbanova

“KarabakhİNFO.com”

 

 

10.01.2015 14:38

Yorum yaz:

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*