Հայերեն

«Ադրբեջանի ազգը պատրաստ է զոհաբերել հանուն ազատության», – ԷՔՍԿԼՅՈՒԶԻՎ

21.01.2015 | 15:58

asas

Հունվարի 20-ի ողբերգությունը հերոսական պատմություն է
Մեր ազգի արյունոտ հիշողության մեջ հունվարի 20-ի ողբերգությունը կապրի հավերժ: Մեր Հանրապետությունում ամեն տարի նշվում է որպես համաժողովրդական վշտի օր:

 

 

Հունվարի 20-ի մասին «Karabakhinfo.com» էլեկտրոնային ամսագրին Միլլի միջլիսի մշակույթի կոմիտեի ղեկավար Նիզամի Ճաֆարովը հարցազրույց է տվել:

 

 
Նիզամի մելլիմ հունվարի 20-ի ողբերգությունը պատմության մեջ սեւ տառերովէ գրված, Ի՞նչ կարող եք ասել, այս ողբերգության մասին:

 
Հունվարի 20-ի իրադարծությունները մեր ազգի ազատության պայքարի փառավոր էջն է: Նույն օրը մեր ազգի զավակները կայսրության դեմ իր ազգային պատիվը ապացուցեց:

 
Հունվարի 20-ի իրադարձությունները Ադրբեջանական ազգային-ազատագրական զգացմունքների ուժեղ լինելը ապացուցեց:

 
– Այս ողբերգություն ջամանակա ատվածի ոցիալ-քաղաքական իրավիճակը ի՞նչպես կբնութագրեք:

 
Ամենիզ առաջ հունվարի 20-ի իրադարծությունները Սովետական կայսրության Ադրբեջանի դեմ հանցագործական քայլներ: Հունվարի 20-ի իրադարծությունները սովետական ռեծիմի ներքին դեմքը բաեց:

 
Ապացուցեց, որ, չնայած ելույթների սրության, կայսրությունը Ադրբեջանի դեմ ձերնարկածները, Բալթյան երկրներում, Ուկրաինայում, Կենտրոնական Ասիայում, Հայաստանում, Վրաստանում դաժան քայլեր չի ձեռնարկել:

 
Սովետական ռեժիմը ռազմական տեխնիկաները անզեն մարդկանց դեմ հանեց:

 
– Նույն օրվա, հետ միասին ինչպես սգո օրեր, ինչպես նաեւ հերոսային օրեր համարվում:

 
Հունվարի 20-ի միջադեպը Ադրբեջանի անկախության պայքարի արդյունքն էր:Հունվարի 20-ի ողբերգությունը ինչպես նաեւ պատմության մեջ գրված է որպես հերոսական օր: Այդ օրը մեր ազգի պատմության մեջ, ոչ միայն սգո օր է, նաև հաղթանակի, ազատության պայքարի օր է գրվէց: Հունվարի 20-ին, մենք հասկացանք, որ Ադրբեջանի ազգը պատրաստ է զոհաբերել հանուն ազատության:

 
Նիզամի մալլիմ, 1990 թ.հունվարի 20-ի , ողբերգությունը ինչպե՞ս եք հիշում

 
Այդ օրը հնարավոր չէ մոռանալ: Գնդակների ձայնը, մարդկանց հաստատակամությունը դեմքերը աջկիս առաճից չի հերանում: Այդ օրը ես իմ ընգերների հետ միասին հավաքվել էինք հունվարի 20 մետրոի կայարանի մոտ:

 
Որոշ մարդիկ մոտենում էին և ասում էին, որ ուժեղ կանգնեք, զենքերեն բերում մեր համար: Մարդիկ չէին հավատում, որ խորհրդային զորքերը Խորհրդային քաղաքացինների դեմ կարող էին զենք ոգդագործել: Այդ գիշեր, Ես մտածեցի, որ մարդկանծ վախեցնելու համար օդում մեկ կամ երկու փամփուշտ կոգտագործ էն:

 
Այն բանից հետո, երբ կրակոցների թիվը ավելացավ, տանկերի քաղաք մտնելուց հետո, հասկացա, որ դրությունը գնալով լարծվում է: Հեռուստատեսության հեռարձակումի կասեցումից հետո ժողովուրդը դարձավ էլ ավելի շփոթված վիճակում:

 

 

Ուզում եմ վերջում ասել, որ հունվարի 20-ի որբերգությունը անկախության պայքարի գագաթներից մեկն է հաշվում:

 

 

 

 

 

Գյունել Ջալիլովա

“KarabakhiNFO.com”

 

 

21.01.2015 15:58

Գրեք մեկնաբանություն

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*